ADHD u dzieci i młodzieży – diagnoza i wsparcie we Wrocławiu
Dziecko, które nie może usiedzieć, zapomina o wszystkim i szybko się frustruje, nie musi być „niegrzeczne". Wyjaśniamy, jak rozpoznać ADHD i co zrobić po diagnozie.
Czym jest ADHD
ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) to zaburzenie neurorozwojowe, które wpływa na uwagę, aktywność i kontrolę impulsów. Nie wynika z lenistwa, braku inteligencji ani złego wychowania. Dziecko z ADHD często bardzo chce sprostać oczekiwaniom, ale jego układ nerwowy inaczej reguluje uwagę i hamowanie reakcji.
ADHD występuje w trzech postaciach: z przewagą trudności z uwagą, z przewagą nadpobudliwości i impulsywności oraz mieszanej. U części dzieci, szczególnie dziewcząt, objawy są mniej widoczne: zamiast „biegania po ścianach" widzimy rozmarzenie, zapominanie, gubienie rzeczy i chaos w zeszytach, więc ADHD bywa przeoczone.
Objawy ADHD u dzieci
Do rozpoznania potrzebne są objawy, które utrzymują się co najmniej sześć miesięcy, pojawiły się przed 12. rokiem życia i występują w kilku środowiskach (np. w domu i w szkole), a także wyraźnie utrudniają funkcjonowanie.
Trudności z uwagą:
- gubienie szczegółów, błędy z nieuwagi,
- trudność z utrzymaniem uwagi na zadaniach i zabawie,
- wrażenie, że dziecko „nie słucha",
- kłopoty z organizacją, kończeniem zadań i pilnowaniem rzeczy,
- unikanie zadań wymagających długiego wysiłku, np. odrabiania lekcji,
- łatwe rozpraszanie się, zapominanie.
Nadpobudliwość i impulsywność:
- wiercenie się, trudność z siedzeniem w ławce,
- bieganie, wspinanie się w nieodpowiednich sytuacjach,
- nadmierna gadatliwość,
- wtrącanie się, wyrywanie się z odpowiedzią,
- trudność z czekaniem na swoją kolej.
Każde dziecko czasem rozprasza się, wierci i zapomina. O ADHD można myśleć dopiero wtedy, gdy objawów jest dużo, trwają od dawna i utrudniają dziecku naukę, relacje i życie rodziny.
Jak wygląda diagnoza w Centrum PSYCHE
Diagnoza ADHD to nie jeden test. Opiera się na ocenie funkcjonowania dziecka z wielu źródeł, co pozwala odróżnić ADHD od innych przyczyn podobnych objawów, takich jak lęk, trudności w uczeniu się, zaburzenia snu, problemy ze słuchem lub wzrokiem, trudne wydarzenia w rodzinie, a także zaburzenia ze spektrum autyzmu.
- Wywiad z rodzicem. Rozmawiamy o rozwoju dziecka od niemowlęctwa, o funkcjonowaniu w domu, przedszkolu i szkole, o zdrowiu, śnie, relacjach z rówieśnikami.
- Kwestionariusze. Rodzice (i w miarę możliwości nauczyciele) wypełniają wystandaryzowane narzędzia, np. Conners 3.
- Spotkanie diagnostyczne z dzieckiem. Wywiad ustrukturyzowany (DIVA-5 Young) i obserwacja zachowania.
- Omówienie wyników. Rodzic dostaje wyniki, wnioski, zalecenia do pracy w domu i w szkole oraz pisemną opinię psychologiczną.
Diagnoza psychologiczna jest ważnym elementem procesu, ale ostateczne rozpoznanie medyczne należy do lekarza psychiatry dzieci i młodzieży. W razie potrzeby wskazujemy taką konsultację jako kolejny krok. Aktualny koszt znajdziesz w cenniku.
Co dalej po diagnozie
ADHD nie „mija", ale dobrze dobrane wsparcie sprawia, że dziecko radzi sobie coraz lepiej. W zależności od wieku, nasilenia objawów i sytuacji rodziny wsparcie może obejmować:
- psychoedukację i wsparcie dla rodziców. Zrozumienie, jak działa ADHD, i konkretne strategie reagowania. Na początku to zwykle najważniejszy element, szczególnie u młodszych dzieci,
- dostosowania w szkole, np. miejsce w ławce, krótsze zadania, dodatkowy czas, jasne polecenia; możliwa jest opinia z poradni psychologiczno-pedagogicznej,
- psychoterapię i trening umiejętności (organizacja, kontrola impulsów, emocje, relacje z rówieśnikami),
- leczenie farmakologiczne, gdy lekarz uzna je za potrzebne,
- metody uzupełniające, np. trening EEG Biofeedback, który w niektórych przypadkach bywa stosowany jako dodatek do podstawowego wsparcia. Dane o jego skuteczności są niejednoznaczne, dlatego nie traktujemy go jako zamiennika.
Jak wspierać dziecko na co dzień
- Rytm dnia. Stałe pory posiłków, odrabiania lekcji i snu porządkują dzień.
- Krótkie, konkretne polecenia. „Włóż buty", a potem „weź plecak" działa lepiej niż „przygotuj się do wyjścia".
- Zauważaj to, co się udaje. Dzieci z ADHD słyszą dużo krytyki. Pochwała za konkretne zachowanie jest dla nich ważniejszym paliwem niż kary.
- Pozwól na ruch. Przerwy na ruch w trakcie nauki zwykle pomagają, a nie przeszkadzają.
- Zmniejsz bodźce przy nauce. Biurko bez telefonu i telewizora, jedno zadanie naraz.
- Dbaj o siebie. Rodzicom dzieci z ADHD łatwo się wypalić. Wsparcie dla rodziców jest częścią pomocy dziecku.
Jak się z nami umówić
Diagnozę ADHD u dzieci przeprowadzamy w gabinecie przy ul. Małopanewskiej 18/13 we Wrocławiu. Wizytę możesz zarezerwować przez Booksy lub telefonicznie pod numerem +48 668 093 234 (poniedziałek–piątek, 9:00–18:00). Jeśli nie jesteś pewien(-na), czy to ADHD, zacznij od konsultacji z psychologiem dziecięcym.
Jak możemy pomóc
Specjaliści, którzy się tym zajmują
Artykuły na ten temat
Najczęstsze pytania
Od jakiego wieku można diagnozować ADHD?
Objawy muszą pojawić się przed 12. rokiem życia, ale diagnozę stawia się zwykle w wieku szkolnym, gdy wymagania rosną i różnice w funkcjonowaniu stają się wyraźniejsze. W Centrum PSYCHE przeprowadzamy diagnozę dzieci i młodzieży w wieku od około 6 do 18 lat. U młodszych dzieci zaczynamy od wsparcia wychowawczego i obserwacji.
Czy ADHD to efekt złego wychowania?
Nie. ADHD to zaburzenie neurorozwojowe, które ma silne podłoże biologiczne i genetyczne. Styl wychowania nie jest jego przyczyną, choć odpowiednie podejście rodziców i szkoły wyraźnie ułatwia dziecku codzienne funkcjonowanie.
Jak wygląda diagnoza ADHD u dziecka?
Opiera się na kilku źródłach informacji: wywiadzie z rodzicem o rozwoju dziecka, ustrukturyzowanym wywiadzie diagnostycznym (DIVA-5 Young), kwestionariuszach, np. Conners 3, wypełnianych przez rodziców i nauczycieli oraz obserwacji klinicznej. Diagnoza obejmuje zwykle trzy spotkania, a na końcu rodzic otrzymuje omówienie wyników, zalecenia i pisemną opinię.
Czy po diagnozie psychologicznej potrzebna jest wizyta u psychiatry?
Diagnoza psychologiczna jest ważnym elementem procesu, ale ostateczne rozpoznanie medyczne stawia lekarz psychiatra dzieci i młodzieży. Ocenia on ogólny stan zdrowia, wyklucza inne przyczyny objawów i decyduje o ewentualnym leczeniu farmakologicznym. Na ambulatoryjną wizytę u psychiatry w ramach NFZ nie jest potrzebne skierowanie, potrzebna jest zgoda rodzica.
Czy dziecko z ADHD musi brać leki?
Nie zawsze. U młodszych dzieci zaleca się najpierw szkolenie i wsparcie dla rodziców oraz dostosowania w przedszkolu i szkole. Leki rozważa się przy nasilonych, utrzymujących się objawach i decyduje o nich lekarz psychiatra, wspólnie z rodzicami.
Co możemy zrobić w domu, żeby pomóc dziecku?
Pomagają przewidywalny rytm dnia, krótkie i konkretne polecenia, dzielenie zadań na etapy, jasne zasady z natychmiastową informacją zwrotną i dużo zauważania tego, co się udaje. Dziecku z ADHD łatwiej jest wtedy, gdy ma mniej bodźców przy nauce i możliwość ruchu.
Źródła
- American Psychiatric Association (2022). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition, Text Revision (DSM-5-TR).
- National Institute for Health and Care Excellence (2018, aktualizacja 2019). Attention deficit hyperactivity disorder: diagnosis and management (NG87).
- Conners, C. K. (2008). Conners 3rd Edition (Conners 3). Multi-Health Systems.
Treść sprawdzona przez: Paulina Stacherska, Specjalista QEEG, Terapeuta EEG Biofeedback ·














