Artykuły

Artykuły: ADHD i koncentracja

Moje dziecko ma problemy z koncentracją – jaka terapia będzie dla niego najlepsza?

„Nie może usiedzieć nad lekcjami”, „ciągle trzeba mu przypominać, co ma zrobić”, „zaczyna zadanie i po chwili zajmuje się czymś innym” – problemy z koncentracją są jednym z częstszych powodów, dla których rodzice zgłaszają się z dzieckiem do psychologa. Trudności z uwagą nie zawsze jednak oznaczają ADHD i nie istnieje jedna terapia odpowiednia dla każdego dziecka. Pierwszym krokiem powinno być ustalenie, dlaczego dziecku trudno się skoncentrować, a dopiero później dobranie właściwej formy pomocy.

ADHD u dzieci – diagnoza, rodzaje i terapia

ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, jest zaburzeniem neurorozwojowym, którego pierwsze objawy pojawiają się w dzieciństwie. Dziecko z ADHD może mieć trudności z koncentracją, organizacją działania, kontrolowaniem impulsów lub nadmierną potrzebą ruchu. Objawy nie u każdego wyglądają jednak tak samo – u części dzieci dominuje nieuwaga, u innych impulsywność i nadruchliwość, a jeszcze u innych występują oba rodzaje trudności. Właściwa diagnoza pozwala lepiej zrozumieć zachowanie dziecka i dobrać odpowiednie formy pomocy.

Mam diagnozę ADHD jako osoba dorosła. Co dalej?

Otrzymanie diagnozy ADHD w dorosłości dla wielu osób jest momentem, w którym wcześniejsze trudności zaczynają układać się w bardziej zrozumiałą całość. Problemy z koncentracją, odkładanie zadań na później, zapominanie, impulsywność czy trudności z organizacją nie muszą już być postrzegane wyłącznie jako brak konsekwencji lub „słaba organizacja”. Sama diagnoza nie rozwiązuje jednak problemów. Może natomiast stać się początkiem świadomego działania i dobrania takich form pomocy, które odpowiadają konkretnym trudnościom danej osoby. Co zatem można zrobić po otrzymaniu diagnozy ADHD?

Jak zdiagnozować ADHD u osoby dorosłej?

Problemy z koncentracją, odkładanie zadań na później, trudności z organizacją, zapominanie o obowiązkach czy impulsywność nie zawsze oznaczają ADHD. Podobne objawy mogą pojawiać się m.in. w zaburzeniach lękowych, depresji, przewlekłym stresie czy zaburzeniach snu. Dlatego diagnoza ADHD u osoby dorosłej nie powinna opierać się wyłącznie na kwestionariuszu lub pojedynczym teście. Jest to proces diagnostyczny obejmujący szczegółowy wywiad, ocenę obecnych trudności i funkcjonowania w dzieciństwie oraz diagnostykę różnicową. Jak wygląda taka diagnoza i czego można się po niej spodziewać?

ADHD czy problemy z koncentracją? Jak je odróżnić?

Problemy z koncentracją nie zawsze oznaczają ADHD. Trudności ze skupieniem uwagi mogą pojawić się u dzieci i dorosłych z wielu powodów – w okresie przemęczenia, stresu, niewyspania, przeciążenia obowiązkami czy silnych emocji. Mogą również towarzyszyć zaburzeniom lękowym, depresji lub trudnościom w uczeniu się. ADHD jest natomiast zaburzeniem neurorozwojowym, którego objawy mają określony charakter, utrzymują się w czasie i wpływają na funkcjonowanie w różnych obszarach życia. Jak zatem odróżnić przejściowe problemy z koncentracją od objawów, które warto skonsultować pod kątem ADHD?

Czy moje dziecko ma ADHD? Objawy, które warto skonsultować

„Nie może usiedzieć w miejscu”, „ciągle o czymś zapomina”, „nie słucha, kiedy do niego mówię”, „zdolny, ale bardzo trudno mu się skupić” – takie obserwacje często sprawiają, że rodzice zaczynają zastanawiać się, czy ich dziecko może mieć ADHD. Pojedyncze zachowania tego typu są jednak częścią rozwoju wielu dzieci i nie muszą oznaczać zaburzenia. Warto przyjrzeć się przede wszystkim temu, jak często występują trudności, od jak dawna się utrzymują oraz czy wpływają na naukę, relacje z innymi i codzienne funkcjonowanie dziecka. Diagnoza ADHD jest procesem i nie opiera się na jednym objawie ani pojedynczym teście.

Problemy z koncentracją u dziecka – kiedy zgłosić się do psychologa?

Problemy z koncentracją u dzieci są częstym powodem niepokoju rodziców i nauczycieli. Dziecko może łatwo się rozpraszać, zapominać polecenia, długo odrabiać lekcje albo mieć trudność z dokończeniem rozpoczętego zadania. Nie zawsze oznacza to ADHD – przyczyn może być wiele, od przemęczenia i niewystarczającej ilości snu, przez stres i trudności emocjonalne, aż po specyficzne trudności w uczeniu się. Kiedy problemy z koncentracją mieszczą się jeszcze w normie rozwojowej, a kiedy warto skonsultować dziecko z psychologiem?

ADHD u dorosłych – jakie są pierwsze objawy?

ADHD kojarzy się przede wszystkim z nadpobudliwym dzieckiem, które ma trudności z koncentracją i spokojnym siedzeniem w ławce. Tymczasem zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi może utrzymywać się również w dorosłości, a jego objawy bywają znacznie mniej oczywiste. Problemy z organizacją, ciągłe odkładanie obowiązków, zapominanie o ważnych sprawach, impulsywność czy poczucie nieustannego chaosu mogą być pierwszymi sygnałami ADHD u osoby dorosłej. Jak rozpoznać objawy i kiedy warto zgłosić się na konsultację?

ADHD bez nadpobudliwości – czy to możliwe?

ADHD często kojarzy się z dzieckiem, które jest ciągle w ruchu, nie potrafi usiedzieć w miejscu i działa impulsywnie. Tymczasem zaburzenie to może wyglądać zupełnie inaczej. U części dzieci i dorosłych dominują przede wszystkim trudności z koncentracją, organizacją, pamięcią i kończeniem rozpoczętych zadań, bez wyraźnej nadruchliwości. Taki obraz ADHD bywa mniej zauważalny dla otoczenia, dlatego diagnoza może pojawić się stosunkowo późno.

ADHD u kobiet – dlaczego tak często zostaje nierozpoznane?

ADHD przez wiele lat kojarzono przede wszystkim z nadpobudliwym, impulsywnym dzieckiem – najczęściej chłopcem. Tymczasem u dziewcząt i dorosłych kobiet objawy mogą wyglądać inaczej: dominują trudności z koncentracją, organizacją, pamięcią, regulacją emocji czy poczucie ciągłego przeciążenia. Wiele kobiet przez lata funkcjonuje dzięki wypracowanym strategiom kompensacyjnym, nie wiedząc, dlaczego codzienne obowiązki kosztują je znacznie więcej wysiłku niż innych. Z tego powodu diagnoza ADHD bywa stawiana dopiero w dorosłości.

ADD u dzieci

ADD, czyli zespół deficytu uwagi bez nadruchliwości, to zaburzenie neurorozwojowe, które coraz częściej diagnozuje się u dzieci w wieku szkolnym. Objawia się przede wszystkim trudnościami z koncentracją, zapominaniem, powolnością i problemami z organizacją, mimo braku typowej dla ADHD nadruchliwości. Wczesna diagnoza oraz odpowiednio dobrana terapia – w tym treningi EEG-Biofeedback – pozwalają skutecznie wspierać rozwój dziecka, poprawić jego funkcjonowanie szkolne i emocjonalne.

← Wszystkie artykuły