Artykuły

Artykuły: Lęk, panika i stres

Jak rozpoznać atak paniki? Objawy, których nie należy ignorować

Atak paniki może pojawić się nagle – czasem w sytuacji stresowej, a czasem bez wyraźnej przyczyny. Przyspieszone bicie serca, duszność, zawroty głowy i silne poczucie zagrożenia bywają tak intensywne, że osoba doświadczająca napadu może być przekonana, że ma zawał, zemdleje albo straci nad sobą kontrolę. Choć sam atak paniki zazwyczaj nie stanowi zagrożenia dla życia, jego objawy są bardzo realne i mogą znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie. Jak rozpoznać atak paniki i kiedy warto zwrócić się po pomoc?

Jak radzić sobie z lękiem? Skuteczne sposoby na odzyskanie spokoju i poczucia kontroli

Lęk jest naturalną reakcją organizmu, która pomaga nam rozpoznawać zagrożenie i przygotować się do działania. Problem pojawia się wtedy, gdy staje się zbyt intensywny, utrzymuje się przez dłuższy czas lub występuje mimo braku realnego niebezpieczeństwa. Może wówczas wpływać na sen, koncentrację, relacje z innymi i codzienne funkcjonowanie. Dobra wiadomość jest taka, że istnieją skuteczne sposoby radzenia sobie z lękiem – od prostych technik stosowanych samodzielnie po profesjonalną pomoc psychologiczną i psychoterapię.

Przewlekły stres – objawy fizyczne i psychiczne. Jak rozpoznać, że organizm jest przeciążony?

Stres jest naturalną reakcją organizmu i w niewielkim nasileniu może pomagać nam mobilizować się do działania. Problem pojawia się wtedy, gdy napięcie utrzymuje się tygodniami lub miesiącami, a organizm nie ma możliwości odpowiedniej regeneracji. Przewlekły stres może wpływać zarówno na samopoczucie psychiczne, jak i funkcjonowanie całego ciała. Bóle głowy, napięcie mięśni, problemy ze snem, dolegliwości żołądkowe, rozdrażnienie czy trudności z koncentracją to tylko część możliwych sygnałów. Co ważne, nie zawsze od razu kojarzymy je ze stresem.

Nerwica czy stres? Jak je rozróżnić?

Kołatanie serca, napięcie mięśni, problemy ze snem, rozdrażnienie, trudności z koncentracją czy ciągłe zamartwianie się mogą pojawiać się zarówno w okresie silnego stresu, jak i w zaburzeniach lękowych, potocznie nazywanych nerwicą. Granica między nimi nie zawsze jest oczywista. Jedną z najważniejszych różnic jest jednak to, czy objawy mają wyraźny związek z konkretną sytuacją oraz czy zmniejszają się po ustąpieniu stresora. Warto wiedzieć, jakie sygnały mogą wskazywać, że nie mamy już do czynienia wyłącznie ze stresem i warto skonsultować się z psychologiem.

Lęk u dziecka – kiedy powinien niepokoić?

Lęk jest naturalną emocją i towarzyszy dzieciom na różnych etapach rozwoju. Strach przed ciemnością, rozstaniem z rodzicem, nową szkołą czy oceną rówieśników nie musi oznaczać problemu psychologicznego. Warto jednak zwrócić uwagę na sytuację, w której lęk staje się bardzo silny, utrzymuje się przez dłuższy czas, prowadzi do unikania codziennych aktywności albo zaczyna wpływać na naukę, sen, relacje i funkcjonowanie całej rodziny. Jak odróżnić rozwojowe obawy od lęku, który warto skonsultować z psychologiem dziecięcym?

Ataki paniki

Atak paniki (napad paniki) to nagły epizod odczuwania silnego i obezwładniającego lęku, który pojawia się “znikąd”. Mają swój nagły, wzrastający początek, który trwa kilka minut. Z czasem zaczyna opadać. Dany napad trwa około 10-15 min, maksymalnie do pół godziny. Towarzyszą mu objawy fizjologiczne, takie jak: przyspieszone tętno i oddech, suchość w ustach, uczucie duszenia się i dławienia, ból w klatce piersiowej, drżenie, pocenie się, uderzenie gorąca i zimna, nudności, poczucie nierzeczywistości (“jakby nie było się sobą”), uczucie nadciągającej katastrofy, bliskiej śmierci.

Zaburzenia lękowe

Zaburzenia lękowe jest to grupa zaburzeń psychicznych - wyodrębnione m.in. w DSM-5, czy ICD-10. Jednostki chorobowe w tej grupie charakteryzują się dysfunkcjonalnym - czyli niewłaściwym, nieadaptacyjnym spełnianiem funkcji emocji lęku. Mimo upływu wielu lat od wyodrębnienia zaburzeń lękowych, dzisiaj nadal możemy spotkać się z przeszłym nazewnictwem, tzw. nerwic. Warto zaznaczyć, iż grupa ta jest najczęściej rozpoznawaną grupą zaburzeń psychicznych(1). Oznacza to, iż wśród naszych społeczeństw (odnosząc się do globalnej populacji) łącznie występuje najwięcej zaburzeń psychicznych, właśnie z grupy lękowych, czy dawniej określając nerwicowych.

← Wszystkie artykuły