Artykuły

Zamrozić, by przetrwać

O tym, jak odcinamy się od ciała, jak przestajemy czuć, o podkulonych ogonach i nie takich brzuszkach rozmawiam z fizjoterapeutką, propagatorką bioenergetyki Lowena, MARZENĄ BARSZCZ*. 

Monika Zakrzewska-Blauth: Patrzę na znajomą trzylatkę. Kiedy jest smutna, to widać na pierwszy rzut oka: pochylona sylwetka, buzia w podkówkę. Całe jej ciało pokazuje smutek. Jak u aktorki w niemym filmie. Kiedy patrzę na jej mamę, która jest smutna, muszę się mocno zastanawiać, jakaż to emocja właśnie rządzi jej ciałem. Tylko oczy zdradzają czy to smutek czy może radość. Reszta jest równie martwa. Dlaczego tak się dzieje? Dlaczego z czasem nasze ciała zastygają?

Przestań płakać - przecież nic się nie stało!”. Dlaczego nie należy lekceważyć uczuć dziecka?

“Nie krzycz – nie ma o co się złościć!”, “Oj już daj spokój – przecież to nie boli” – kiedy dziecko doświadcza trudnych emocji, my, dorośli, często nie zgadzamy się na uczucia, które ono nam komunikuje, i próbujemy natychmiast je ukrócić. Czy taka postawa jest jednak pomocna w powrocie dziecka do równowagi i czy uczy je efektywnego radzenia sobie z trudnymi przeżyciami teraz i w przyszłości?

20 cytatów Zygmunta Freuda – najsłynniejszego lekarza wszech czasów, twórcy psychoanalizy, która totalnie zmieniła spojrzenie na wnętrze człowieka

Mądre słowa pozostają w pamięci na lata.

Człowiek to skomplikowana istota, która nawet nie potrafi zrozumieć samej siebie. Nic więc dziwnego, że już tyle osób próbowało opisać ludzką psychikę, a do najbardziej znanych i cenionych specjalistów w tym zakresie należy Zygmunt Freud, człowiek który na zawsze zmienił oblicze psychologii.

Jak rozpoznać zaburzenia zachowania u dzieci i młodzieży?

Kiedy można mówić o zaburzeniach zachowania u dzieci i młodzieży?

O zaburzeniach zaburzenia u dzieci i młodzieży można mówić wtedy, gdy cechuje je pewnego rodzaju stałość, gdy są one powtarzane. Nie wystarczy, aby adolescent zachował się raz czy dwa w określony sposób, by zdiagnozować zaburzenia zachowania.

O depresji u dzieci

Statystyki policyjne są wstrząsające. W ubiegłym roku 177 dzieci popełniło samobójstwo –  jedno z nich miało mniej niż 9 lat, 15 ofiar to dzieci w wieku od 10 do 14 lat, a aż 161  – to nastolatki w wieku od 15 do 19 lat. Dwa lata temu prawie 600 dzieci i młodzieży próbowało odebrać sobie życie. Najgorsze statystyki dotyczące samobójstw wśród dzieci w powojennej historii Polski skłaniają do smutnych refleksji. Wiele z tych ofiar cierpiało na depresję. Pomoc nie przyszła na czas.

Zespół Aspergera - objawy i diagnoza

Zespół Aspergera określany jest często jako łagodna forma autyzmu. Wielu wybitnych ludzi miało ten unikalny zestaw cech. Osoby z ZA przeżywają trudności w kontaktach z rówieśnikami, są zaciekawione wąską dziedziną wiedzy. Zespół Aspergera jest to niepełnosprawność ukryta, nie widać jej na pierwszy rzut oka.

Czym objawia się nerwica natręctw?

Nerwica natręctw to choroba z kręgu zaburzeń lękowych. Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne składają się na dwa elementy: obsesje, czyli natrętne myśli powodujące silne napięcie, oraz kompulsje, tj. powtarzanie różnych czynności, aby obniżyć poziom tego napięcia. Chorym na nerwicę natręctw często towarzyszy: poczucie lęku, winy czy zawstydzenia.

Zdrada - i co dalej?

Zdrada jest trudnym tematem. Ma także bardzo okrutne oblicze, bo może przyjąć wiele „masek”. Zdradzić może przyjaciel, zdradzić może mąż czy żona, zdradzić mogą nas inne ważne dla nas osoby.

Lęk przed zmianą w psychoterapii

Lęk przed zmianą w psychoterapii

Każdy psychoterapeuta, czy nawet psycholog, spotkał się z sytuacją, gdzie pacjent dzwoni w sprawie podjęcia się psychoterapii, czy konsultacji, ale w ostatniej chwili rezygnuje, albo decyduje się po kilku spotkaniach, by jednak zrezygnować ze spotkań. Są tacy pacjenci, którzy stale chodzą w kratkę na spotkania terapeutyczne, wciąż wyjaśniając to nagłymi przeszkodami.

Jaka metoda psychoterapii będzie najlepsza

Jaka metoda psychoterapii będzie najlepsza

Można spotkać się z wieloma artykułami na temat tego, czy dany problem kwalifikuje się do psychoterapii, natomiast dość często osoby poszukujące specjalisty spotykają się z zagadkowymi terminami jak: psychoterapeuta poznawczo-behawioralny, psychoanalityk, psychoterapeuta psychodynamiczny, czy terapeuta systemowy. Za każdym z tych terminów kryje się zupełnie odmienna teoria i praktyka pracy z pacjentem. Często cele danej terapii są zupełnie odmienne o czym terapeuta nie zawsze informuje klienta. Jaka metoda psychoterapii jest najlepsza, to najczęściej zależy od problemu z jakim przychodzi pacjent, oraz od tego jakie są jego oczekiwania i możliwości zmiany. Niniejszy artykuł będzie krótkim podsumowaniem sposobu pracy i założeń teoretycznych najpopularniejszych szkół psychoterapii, co powinno po jego przeczytaniu pomóc wybrać czytelnikowi najwłaściwszą w jego mniemaniu szkołę psychoterapii.

Jak rozumieć termin zdrowie psychiczne?

Jak rozumieć termin zdrowie psychiczne?

Co to jest zdrowie psychiczne? Na początku należy zaznaczyć, że struktura osobowości w teorii psychoanalitycznej, z grubsza składa się z trzech obszarów. Pierwszy to Id, który zawiera w sobie pozytywne afekty, do których każdy człowiek dąży. Drugi to Superego, który reprezentuje wewnętrzne normy moralne. Zawiera także zdepersonifikowany i abstrakcyjny obraz ważnych osób, które stanowiły dla nas autorytet. Trzeci to Ego, czyli zestaw mechanizmów i funkcji zapewniających spójność obrazu siebie, przy realizacji podstawowych celów.

Zdrowie psychiczne - co to znaczy

Jak rozumieć termin zdrowie psychiczne?

Co to jest zdrowie psychiczne? Na początku należy zaznaczyć, że struktura osobowości w teorii psychoanalitycznej, z grubsza składa się z trzech obszarów. Pierwszy to Id, który zawiera w sobie pozytywne afekty, do których każdy człowiek dąży. Drugi to Superego, który reprezentuje wewnętrzne normy moralne. Zawiera także zdepersonifikowany i abstrakcyjny obraz ważnych osób, które stanowiły dla nas autorytet. Trzeci to Ego, czyli zestaw mechanizmów i funkcji zapewniających spójność obrazu siebie, przy realizacji podstawowych celów.

Co to jest integracja sensoryczna

Co to jest integracja sensoryczna? Czy zaburzenia trzeba leczyć?

Twój kilkulatek nie lubi się huśtać, niezgrabnie biega, bardzo przeszkadzają mu metki w ubraniach? To mogą być objawy kłopotów ze zmysłami, czyli z integracją sensoryczną. Zobacz, co to jest i kiedy dziecku może być potrzebna terapia. 

Dziecko może też się bać wchodzić na drabinki, często się potykać i wciąż przewracać przedmioty, po które sięga. W dodatku nie lubi rysować i kąpać się w ciepłej wodzie. Dziwne? Niekoniecznie. Takie problemy nie muszą wcale znaczyć, że masz trudne dziecko albo że jest ono mniej inteligentne niż rówieśnicy, którzy dobrze funkcjonują i nie mają z podobnymi zadaniami kłopotów. W przypadku niektórych dzieci powodem problemów jest nieprawidłowe przetwarzanie wrażeń zmysłowych. Bo to właśnie one mają wpływ na to, jak dziecko radzi sobie na co dzień.

Korzyści płynące z braku jednomyślności rodziców

Przekonanie o dużej roli jednomyślności rodziców jest dość powszechne. Czy jest ona jednak niezbędna w wychowywaniu dzieci? Z czym się wiąże? I kiedy warto z niej zrezygnować?

Wystarczy rozejrzeć się wokół, żeby dostrzec bogactwo otaczającej nas różnorodności. Ludzie różnie się ubierają, różnie jedzą, słuchają różnej muzyki, mają różne doświadczenia i przekonania. Na wiele sposobów podkreślają swoją indywidualność, unikając tego, co szablonowe i seryjne.

Neofobia żywieniowa

„Daj mi go na tydzień i będzie jadł wszystko”, „Może dajesz zbyt mało przypraw? Ja zawsze przyprawiam…”, „Po prostu wszedł wam na głowę. Nie widzisz, że on tobą manipuluje?”, „Nie zjadłby trzy dni, to prosiłby o marchewkę i szpinak…”.

To komentarze znane większości rodzicom. Wyrządzają wiele złego, m.in. wzbudzają poczucie winy. A rodzice z silnym poczuciem winy to rodzice sfrustrowani. Na samym końcu całego łańcucha jest dziecko. Z ogromnym problemem, przed talerzem, z oczekiwaniami rodziców, których nie jest w stanie spełnić, i z poczuciem porażki. Słabe fundamenty dla zdrowego, przyjemnego i pełnego radości jedzenia.

Dla sprecyzowania warto zaznaczyć, że artykuł ten opisuje trudności jedzeniowe w kontekście jakości, a nie ilości. Nie chodzi zatem o sytuacje, gdy maluch traci na wadze i odmawia jedzenia w ogóle (wtedy zawsze wymagana jest wizyta u lekarza). Poruszane zagadnienia skupiać się będą wokół tematu monotonnego jedzenia. Gdy maluch nie chce próbować nowych produktów, rezygnuje z tych, które już zna, i w menu ma tylko przykładową suchą bułkę.