Artykuły

Artykuły

Nietypowe objawy zaburzeń lękowych

2017-10-25

Zaburzenia lękowe typowo kojarzone są z ciągłym zamartwianiem się, nieuzasadnionym poczuciem stałego lęku czy lęku przed konkretnymi zjawiskami. Wiadomo, że lęk może prowadzić do objawów somatycznych – np. do przyspieszonej czynności serca. Czy ktoś jednak powiązałby częste odbijanie czy ziewanie z zaburzeniami lękowymi? Prawdopodobnie nie, a prawda jest taka, że takie oraz inne nietypowe dolegliwości również mogą być związane z zaburzeniami lękowymi.

Nerwica natręctw

2017-10-25

Nerwica natręctw, zaliczana jest do zaburzeń obsesyjno - kompulsywnych (ang. obsessive-compulsive disorder). Problem ten dotyka zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Może pojawić się w różnym wieku, a o ważne coraz częściej spotykany jest u dzieci oraz młodzieży. Składają się na nią dwa elementy, tj. obsesje oraz wykonywanie przymusowych czynności w celu łagodzenia lęków (kompulsje). Co powinniśmy wiedzieć o nerwicy natręctw? Kiedy należy udać się do specjalisty? Czy nasilenie objawów nerwicy natręct można zredukować?

Anoreksja i bulimia: kiedy jeden problem przechodzi w drugi

2017-10-25

Anoreksja i bulimia są najbardziej znanymi zaburzeniami odżywiania. Obecnie wyróżniane są one jako osobne jednostki chorobowe, jednakże nie zawsze tak było – powodem takiej sytuacji zapewne był fakt, że część objawów jest wspólna dla obu tych schorzeń. U pacjenta w danej chwili może występować jedno z zaburzeń odżywiania, ale w międzyczasie diagnoza może ulegać zmianie: czy ma to jakiekolwiek znaczenie?

Coraz więcej młodych Polaków cierpi na anoreksję

2017-11-01

Szacuje się, że anoreksja dotyczy już 2 proc. młodych dziewcząt, a nierzadko też chłopców. Do 20 proc. chorych na anoreksję podejmuje próby samobójcze.

Zaburzenia odżywiania to duży problem we współczesnym społeczeństwie. Zalicza się do nich anoreksję i bulimię. – Coraz częściej u podstaw anoreksji leżą też problemy rodzinne – mówi psychiatra Anna Zdanowicz. 

Według Zdanowicz do tej pory uważano, że anoreksja występuje u ok. 1 proc. młodzieży w Polsce i u mniej niż 1 proc. osób dorosłych. Obecnie szacuje się, że z anoreksją zmaga się już mniej więcej 2 proc. młodzieży, natomiast bulimia występuje w przypadku ok. 1-1,5 proc. młodzieży i osób dorosłych.

Co to jest schizofrenia?

2017-11-01

Schizofrenia (inaczej „psychoza schizofreniczna” lub choroba Bleurera; termin „schizofrenia” pochodzi od słów schizis i phren, tłumaczonych odpowiednio jako: „rozszczepić” i „umysł”) to przewlekła choroba, którą można i trzeba leczyć. Należy do tzw. zaburzeń psychotycznych (psychoz), czyli stanów charakteryzujących się zmienionym chorobowo, nieadekwatnym postrzeganiem, przeżywaniem, odbiorem i oceną rzeczywistości. Chory cierpiący na psychozę ma poważnie upośledzoną umiejętność krytycznej, realistycznej oceny własnej osoby, otoczenia i relacji z innymi, a nawet nie jest do niej zdolny. Występuje kilka postaci schizofrenii. W zależności od przeważających objawów wyróżnia się schizofrenię paranoidalną, hebefreniczną, katatoniczną, prostą, rezydualną i niezróżnicowaną. W Polsce najczęściej rozpoznawana jest postać paranoidalna.

Zaburzenia odżywiania (anoreksja i bulimia)

2017-11-01

Zaburzenia odżywiania się należą do grupy zaburzeń psychicznych i wymagają kompleksowego leczenia.

Do najczęściej występujących zaburzeń odżywiania zalicza się anoreksję (anorexia nervosa, jadłowstręt psychiczny) i bulimię (bulimia nervosa, żarłoczność psychiczna). Inne rzadsze postacie zaburzeń odżywiania opisane w klasyfikacji ICD-10 to m.in.: jadłowstręt psychiczny atypowy, atypowa żarłoczność psychiczna, przejadanie się lub wymioty związane z innymi czynnikami psychologicznymi oraz inne nieokreślone zaburzenia odżywiania się.

Problem uzależnień w rodzinie

2017-11-01

Niepowtarzalność historii rodzinnych i indywidualnych

Rodzina jest dla każdego bardzo ważnym elementem odniesienia. Człowiek rodzi się w rodzinie. Nawet jeśli jego rodzina aktualnie nie istnieje, to zawsze można odtworzyć pewną jej historię, która kształtuje nieświadome przekazy międzypokoleniowe wpływające na życie jednostki od momentu narodzin do jej śmierci. Rodzina bywa opisywana za pomocą drzewa genealogicznego, na którym odkrywamy losy co najmniej dwóch rodzin, które spotykają się w związku rodzicielskim, małżeńskim lub partnerskim.

Osobowość borderline – ujęcie psychoanalitycze

2017-11-01

Autor artykułu od wielu lat pomaga pacjentom z zaburzeniami osobowości, zwłaszcza tym, u których stwierdzono osobowość borderline. Prezentuje aktualną wiedzę z tego obszaru, popartą bogatym doświadczeniem klinicznym.

Opisując zaburzenia osobowości borderline, tak jak w przypadku każdych zaburzeń osobowości, trzeba pamiętać, że definicja będzie dotyczyła zaburzenia w obszarze funkcjonowania osobowości danej osoby. Celem takiej charakterystyki jest wskazanie, jak ta osoba radzi sobie z własną tożsamością, emocjonalnością, uczuciami wobec innych, świadomością siebie w świecie, który ją otacza, a także jak wpływa ona fizycznie na swoje otoczenie, w tym na swoje ciało.

Osobowość paranoiczna

2017-11-02

Co to jest osobowość paranoiczna?

Osoba charakteryzująca się tym typem zaburzeń na pierwszy rzut oka może sprawiać wrażenie podejrzliwej i przeczulonej na własnym punkcie lub przeciwnie, przy pierwszym kontakcie może być przyjacielska, dobroduszna, miła i uczynna. Tak więc, biorąc pod uwagę jej wygląd i pierwsze wrażenie, bywa różne. Jeśli zaczyna dowodzić swoich racji i przekonań, najczęściej robi to bardzo przekonująco, logicznie, w sposób, który długo wzbudza w rozmówcy przekonanie, że sytuacja rzeczywiście jest taka, jak ją przedstawiono. Uwagę może natomiast zwrócić to, że opisywane przez tę osobę sytuacje i opowiadane historie mają wspólny pierwiastek, wynika z nich, że ktoś zachował się wobec niej nie w porządku, zlekceważył ją lub zrobił coś przeciwko niej; że odniosła z tego powodu jakąś szkodę lub spotkał ją zawód; że różne (obojętne tak naprawdę) sytuacje mają jednak jakiś nieprzyjazny dla niej kontekst; że ktoś nie okazał jej dostatecznego szacunku, coś zaniedbał, nie uszanował. Podobne wątki mogą się pojawiać w stosunku do partnera, który bywa podejrzewany o niedostateczny szacunek dla tej osoby i o zaniedbywanie jej; niekiedy podejrzenia takie dotyczą również wierności seksualnej.